Haatbrief

Mensen zijn bang van wat ze niet kennen; mensen denken steeds dat hun mening / hun manier van zijn / hun leven / … is zoals het moet zijn. Ik las vandaag een discussie over het al dan niet aborteren van een kind met het syndroom van Down, en daarin kwam een heel duidelijke boodschap naar voren: ouders van kinderen met het syndroom van Down verkondigden unaniem dat hun kind geen last was, in tegendeel, hun kind vormde een verrijking en een plezier. Mensen zonder ervaring met mensen met het syndroom van Down daarentegen, die stonden hier nogal sceptisch tegenover: zo’n kind is een last, 24/7. En bovendien: wat had het leven te bieden voor zo iemand, die nooit deftig werk zou vinden en steeds minder zou kunnen dan “normale mensen”?

Dit is ook de mening die in onderstaande haatbrief naar voren komt, geschreven over een jongen met autisme.