Verleden, heden, toekomst.
Wat je gehad hebt, neemt niemand je nog af. Toch trekt het zich zuchtend terug, verdwijnt het kwijnend naar de achtergrond, als een long shot van de laatste boom bij een trektocht naar de woestijn. Af en toe duikt het wel nog eens op als fata morgana, een visioen waar je hoogstens nog eventjes van wankelt. Want als wat is in een hevige strijd verwikkeld is met wat misschien nog komen zal, dan kan wat niet meer is enkel nog lijdzaam toekijken hoe het zijn in worden vervalt, of in niet worden. Lees verder
