Als sinds de vorige Spelen in Athene kijk ik ernaar uit, en nu zijn ze alweer “bijna” voorbij: de Olympische Spelen van 2008. In 2004 leerde ik er de spanning van de schermsport kennen, het impressionante van de slalom… Sporten die je daarna weer 4 jaar op het scherm niet meer ziet.
Daarom keek ik dus uit naar deze Olympische Spelen: ik wilde mooie, zeldzame sporten zien. Wat een teleurstelling toen Één de eerste dag de volledige wegrit uitzond! Gelukkig waren er nog de andere zenders: op de Engelse post kon ik die dag het roeien volgen. Op France 2 genoot ik in de begindagen van spannende schermfinales en judoreeksen. Voetbal en turnen zag ik op onze Belgische zender, evenals het paardrijden en het beach volley. Met af en toe eens volleybal, basketbal, tennis, pingpong, handbal, waterpolo en andere sporten weet ik mijn regenachtige vakantiedagen gemakkelijk op te vullen.
Mijn persoonlijke hoogtepunt: niet de 8 gouden medailles van Michael Phelps, hoe bejubeld deze zwemmer ook is. Ik ben meer een underdogmens, dus Phelps had bij mij al afgedaan voor hij nog maar in het Olympisch bad sprong. De Franse gouden medailles in de verschillende schermdisciplines komen al dichter in de buurt, maar dat heeft natuurlijk alles te maken met mijn voorliefde voor Frankrijk én voor schermen. Maar als ik eerlijk moet zijn, is het Usian Bolt die alle bewondering van me krijgt. De manier waarop de Jamaicaan zich op de 100m kan laten uitbollen, waarop hij als hij zich niet laat uitbollen, zonder het te beseffen een wereldrecord loopt, de relaxte uitdrukking op zijn gezicht tijdens het lopen… een échte kampioen!
Bij de Belgen worden de medaillekansen, hoe klein die in het begin al niet waren, steeds kleiner. Meer dan 70 landen hebben al één of meerdere medailles gesprokkeld, maar wij zijn daar nog steeds niet bij. Alle Belgische hoop lijkt nu te rusten op hoogspringster Tia Hellebaut (op mijn hoop al van in het begin lag) en op de Belgische voetbalploeg (ironisch in een periode waarin het Belgische voetbal niet al te veel voorstelt). Maar zelfs zonder medailles doen de Belgen het lang niet slecht. Speciale trots voel ik voor Tim Maeyens, die knap 4e werd in de skiff – het roeien is een mooie sport. Maar hoe goed de Belgen het ook doen, de kroon op het werk zou toch een Belgische medaille blijven, dus laten we allemaal duimen voor de Belgen die in het vervolg van deze Spelen nog hun beste beentje voor zullen zetten!
0 Reacties tot “De Olympische Spelen”