Nu het eerste semester op zijn eind loopt, de examenroosters hun voltooiing afwachten, de studenten over studeren beginnen te spreken,… denkt men al eens terug aan vorige examenperiodes. En men zag dat het niet goed was.
Vorig jaar, toen ik in juli mijn puntenbriefje onder ogen kreeg, zag ik daar 3 maal een 9 op staan. Oei. Kleine domper op de feestvreugde, want het eerste semester had ik vlekkeloos doorlopen. De dag erna vertrok ik naar een schaaktornooi in Frankrijk, zodat ik niet naar de feedback kon. Tijdens de eerste ronde moest ik daar tegen een meisje spelen dat door problemen met het openbaar vervoer anderhalf uur te laat zou komen. Tijd genoeg dus om van de computers gebruik te maken en mijn mails te checken. Wat een euforie! Één van mijn 9’s was in een 10 veranderd: fout van de professor. Grote euforie, want dat vak was oersaai en ongehoord groot. En chaotisch. En oersaai. Saai. Saai.
Bleven er natuurlijk nog 2 herexamens over. Mijn eerste examen was Franse Cultuurkunde, eigenlijk het vak van het tweede semester dat ik het liefste deed, maar om voor een examen te slagen, is anekdootjes kennen niet genoeg. Hoewel ik geen feitenmens ben, moest ik dus wel de feiten studeren.
Leuk om te weten dat koning x getrouwd is met koningin y en dat na de dood van koning x in zijn favoriete kasteel, zijn neef en opvolger koning z ook met koningin y trouwde. Maar daar krijg je geen punten voor. Die krijg je pas als je weet dat koning x eigenlijk Charles VIII is, koning z Louis XII en koningin y Anne de Bretagne. En dus niet Louis VIII, François Ier en Anne d’Autriche…
Maar dus stond ik daar op de op mijn examenrooster vermelde datum, op het juiste uur… Helemaal alleen. Paniek! Dit is toch een schriftelijk examen? Ik was er helemaal niet op gekleed om naar een mondeling examen te gaan. En al zeker niet om naar een mondeling examen te gaan van een prof die toch wel een beetje gekend staat als een charmeur. Maar geen paniek, of misschien juist nog meer paniek: de prof kwam ook niet opdagen. Daar stond ik dan. Had ik mij van datum vergist? Had ik mijn twee examens omgedraaid? Wat moest ik doen? Ik durfde amper weg te lopen. Stel je voor dat de prof toch nog kwam opdagen en dat daar niemand stond…
Ik had een idee: een gang verder was het secretariaat van Franse Taalkunde. De secretaresse, Laurence, is zonder twijfel de meest sympathieke secretaresse van de hele faculteit, dus zij zou me wel willen helpen. Goed gegokt: ze hielp me meteen. We keken nog eens online op mijn examenrooster: ik had me niet van datum vergist. We keken ook op de andere examenroosters. Wat bleek? Niemand had op die dag examen, behalve ik. Toevallig vielen mijn enige twee herexamens op exact hetzelfde moment, waardoor men beslist had er één een weekje vroeger te plaatsen.
U raadt het al: de prof wist nergens van. Laurence naar zijn bureau. Hij was er niet. Laurence aan de telefoon: grote paniek bij de prof. Hij had helemaal nog geen examen. Even uitstel vragen, examenvragen opstellen, examenvragen doormailen. En hop! Ik kon aan mijn examen beginnen. Met 45 minuten vertraging. In de bibliotheek van Franse Taalkunde, waar volk binnen- en buitenloopt, een babbeltje slaat met de secretaresse… Waar ik de helft van de tijd alleen zit met mijn schooltas met mijn cursus in… Maar ik ben een te eerlijke ziel om van zo’n gelegenheid gebruik te maken. Waar ik de andere helft van de tijd geanimeerd gesprekken zit mee te volgen tussen Laurence en professor x, tussen Laurence en professor y, tussen Laurence en voorbijganger z, tussen Laurence en een onbekende persoon aan de andere kant van de telefoon…
De omstandigheden waren helemaal niet ideaal om een examen te maken: vooraf stress omdat je denkt dat je verkeerd bent, daarna afwachten, chaos. Tijdens het examen afleiding… Maar de sympathieke secretaresse had tijdens het wachten al heel wat spanning weggenomen, en de afleiding was zo erg niet: ik had tijd genoeg om tussen de afleiding door toch nog een goed examen af te leggen. Ik haalde een 16, en hield er een verhaal aan over dat ik later nog tegen mijn kinderen zal kunnen vertellen als zij ooit eens examens moeten afleggen.
