In de halve finales van de World Cup schaken streden de twee youngsters Karjakin en Carlsen (beiden 17) voor een ticket voor de finale. Stiekem droomde ik al van die affiche, want ik moet toegeven dat het succes van die twee jonge knapen mij niet echt koud laat.
Als die finale er zou komen, dan wilde ik hier een bericht schrijven waarin ik zou verdedigen waarom Sergei Karjakin de World Cup moest winnen, en niet Magnus Carlsen.
Het mocht echter niet zijn! De oude rotten haalden hun ervaring boven en speelden de jonge knapen uiteindelijk naar huis. Nu, dat geen van beide wonderkinderen dit jaar een gooi zal mogen doen naar de wereldtitel, daar heb ik me al bij neergelegd, maar dat blogbericht schrijf ik tóch.
Waarom Karjakin dus, en niet Carlsen? Wel, de uitleg is simpel: Carlsen krijgt veel meer media-aandacht dan Karjakin, terwijl die laatste toch overal dat beetje eerder in is.

Oké, ik moet toegeven, Carlsen ziet er leuker uit dan Karjakin, zijn spel is veel attractiever… En dat is wat je nodig hebt om de media te halen. En ook moet ik eerlijk bekennen: hij kan er goed mee overweg, met die aandacht. Getuige daarvan het volgende filmpje:
Maar toch. Het is Karjakin die de jongste grootmeester aller tijden werd. Op de leeftijd van 12 jaar en 7 maanden. Carlsen deed het net iets minder goed: hij werd pas grootmeester op 13 jaar, 3 maanden en 27 dagen. Daarmee is hij de derde jongste grootmeester ooit.

Wat me ook heel erg gestoord heeft, is hoe de media tijdens het Corus-toernooi van 2006 constant Carlsen zat op te hemelen, terwijl hij “slechts” tweede werd in de B-reeks. Zijn collega chess prodigy Karjakin speelde inmiddels de sterren van de hemel in de A-reeks, alwaar hij als laagst geklasseerde speler lange tijd voor de derde plaats speelde (na meervoudig eindwinnaar Anand en toenmalig wereldkampioen Topalov).
Maar lieve lezer, denk vooral niet dat ik tégen Magnus ben. Helemaal niet. Ook ik ben grote fan van deze jonge Noor. Ook ik heb zijn biografie in mijn boekenkast staan. Ik vond het wel leuk toen ik las dat Magnus doodziek geworden is op het Europees jeugdkampioenschap van 2003 in Montenegro. Ik was daar namelijk zelf ook heel ziek, net als de bijna voltallige Nederlandse delegatie. Leuk om te weten dat je een ervaring deelt met een toekomstige wereldkampioen!
1 Antwoord tot “Geen clash der jonge leeuwen”