De eerste Franse zanger die ik wil voorstellen, is Cali. Niet omdat ik hem persoonlijk de beste vind, maar omdat er toevallig een liedje van hem aan het spelen is.
De teksten van Cali zijn heel belangrijk. Ze zijn vaak dramatisch, maar altijd doorspekt met humor en spitsvondigheden. Kortom: ironie troef! (En dat zal mijn professor Franse Letterkunde dan weer heerlijk vinden.)
Uit “Elle m’a dit”
Je crois que je ne t’aime plus
Elle a jeté ça hier,
entre le fromage et le dessert
comme mon cadavre à la mer
…
Quand je fais l’amour avec toi
je pense à lui
Quand je fais l’amour avec lui
je ne pense plus à toi
Uit “Dolorosa”
Aujourd’hui j’ai décidé, j’ai décidé de ne pas vous tuer
Invite ton amant dimanche à dîner
Dimanche c’est le jour des frites et du poulet
Uit “C’est quand le bonheur”
je suis pendu par les pieds, tout rouge et le souffle coupé
à chaque fois que le hasard me dépose devant votre nez
…
je suis tendu c’est aujourd’hui que je viens vous offrir ma vie
peut-être oserais-je parler à quelqu’un d’autre qu’à mes pieds
De muziek ondersteunt deze ironie. De liedjes met ironische teksten krijgen meestal een opgewekte, jolige melodie. De hierboven aangehaalde liedjes zijn hiervan een voorbeeld, maar ook “J’ai besoin d’amour” en “Le grand jour”.
Niet alle liedjes van Cali zijn opgewekt en ironisch. Voor wie meer van kalmere muziek houdt, kan ik onder meer de liedjes “Tout va bien”, “La vie est parfaite” en “L’amour parfait” aanraden.
Tout va bien
