Gisterenavond ben ik naar het Galabal der ingenieurs geweest. Eigenlijk is zo’n galabal niets voor mij, maar toch heb ik mij goed geamuseerd.
Waarom is zo’n galabal niets voor mij? Waarom heb ik mij dan toch geamuseerd? Tijd voor de pro’s en con’s van een galabal:
Con’s
Als het oude rollenpatroon nog ergens heel erg in stand gehouden wordt, dan is het wel op een galabal: de vrouw wordt gedwongen om zich in een avondjurk te kleden, of toch op zijn minst in iets dat erop lijkt. In mijn geval werd het een Indiaans uitziend topje met bijhorende rok. Voor de mensen die mij graag eens in een rok wilden zien, was het een unieke kans! Voor de mensen die die unieke kans gemist hebben: pech gehad! Ik vind geen enkele foto waar ik er met rok en al opsta. Om je nog een beetje troosten geef ik jullie een groepsfoto cadeau. (Linksonder: ik)
Maar die rok, daar kan ik nog mee leven. Het ergste bevindt zich lager: de schoenen. Schoenen met hakken? De hele dag pijnlijke voeten. En de dag erna. Dansen op schoenen met hakken? Vergeet het maar.
Pro’s
Maar niet alles was kommer en kwel. Dit zijn enkele redenen waarom ik mij wel geamuseerd heb:
- Een leuk gezelschap staat meestal garant voor een aangename avond.
- De buschauffeur tijdens de heenrit zorgde voor groot jolijt toen hij een veel te traag rijdende camionnette begon uit te kafferen en op te jagen.
- Diezelfde buschauffeur zorgde ook voor een portie spanning en avontuur, toen hij tegen een vlaggenstok reed, waardoor één van de ruiten in diggelen viel. Gelukkig vielen er geen gewonden.
- Een oude schoolvriendin liep ook op het bal rond. Het werd een leuk weerzien.
- Het lumineuze idee om mijn schoenen uit te doen en de helft van de avond op sokken rond te lopen en te dansen, zorgde voor minder pijnlijke voeten en meer plezier.
Tip voor niet-West-Vlamingen
Als een West-Vlaming zegt dat hij naar een hallabal gaat, dan gaat hij niet naar een feestje in Halle of in een hal, maar naar een galabal. Dit om misverstanden te voorkomen.
